PUGN242019-09-21T12:31:56+01:00

Project Description

PUGN 24 |

 20 september t/m 10 november 2019 | Opening donderdag 19 september

Jan van Riet

“Een leven lang tekenen, schilderen, vormen zoeken, steeds binnen het keurslijf van wat acceptabel werd geacht.”

Pas na het ontdekken van de  besloten wereld van de mens met dementie en het vinden van de juiste vorm , kwam de Weerter kunstenaar Jan van Riet (72) tot een voorlopig definitieve stijl.
Zijn schilderijen ontstaan vanuit een ruwe ondergrond, beginnend met niets, alleen een idee of een vlek, steeds meer lagen over elkaar, transparant en/of dekkend toevoegend.
“Zoals elke mens en elk landschap moet buigen onder  rampen en tegenslagen, maar zich toch steeds weer opricht, zo ontstaat er een beeld, oorspronkelijk kleurrijk, maar uiteindelijk met een warme levensdiepte.”

facebook: jan.vanriet.520

Wilhelmien Verheijen

Van dichtbij heb ik de ontwikkeling van dementie enkele malen meegemaakt. Wat op mij de meeste indruk maakt, is de genadeloze degradatie van de mens door deze ziekte. Gedragingen die niemand
ooit voor mogelijk hield, de patiënt nog het allerminst, die zonder
enige schaamte ten toon gespreid worden, taalgebruik, grof en ongenuanceerd en intens en ontroostbaar verdriet laten diepe sporen achter. De eens zo actieve en waardige mens, wordt tot basaal niveau teruggebracht. Je staat machteloos.
In mijn werk heb ik getracht iets van dit alles uit te drukken: de strijd
van de dementerende met de daarbij behorende herinneringen, de soms komische situaties die ontstaan en voorwerpen uit de jeugd. Op deze manier wil ik proberen een beetje grip te krijgen op die onvoorstelbare ziekte en misschien een beetje be-grip bij anderen, die in de gelukkige omstandigheid zijn nog niets met dementie te maken te hebben.

Mijn naam is Wilhelmien Verheijen-Verdonschot. Nadat ik wegens ziekte mijn beroep als leerkracht niet meer uit kon oefenen, ben ik gaan schilderen.
Momenteel ga ik een dag in de week naar de kunstacademie in Maasmechelen waar ik volgend voorjaar hoop af te studeren.

fb.me/wilhelmienverheijenverdonschot ‘Myart’

Gerrie Roemen – Vossen

“Voor mijn schilderijen worden verschillende technieken gebruikt, al dan niet in combinatie met materie. Het drieluik ‘Dementie’ is geboren uit het thema ‘Afbraak.’ Het heeft me diep geraakt hoe mensen het leven in zichzelf verliezen, geen houvast  meer hebben in hun zijn. Ik heb me in het thema verdiept door te lezen, materialen en teksten verzamelen, composities en kleurkeuzes maken en er zelfs wakker van te liggen. Dit alles heeft uiteindelijk geresulteerd tot dit drieluik. De afdruk van één paar handen zijn van een verzorgster die jarenlang haar liefdevolle zorg en aandacht heeft gegeven.”

Gerrie toont tijdens deze expositie de volgende werken:

  • 1-2-3 Drieluik dementie
  • Ode aan mijn ouders

1-2-3  Drieluik dementie                          
 

  1. Hier wordt de levensweg van een mens aangegeven, met onderaan een foetus als prille begin en de witte lege ruimte die de zorgeloze jeugd weergeeft. Knopen, spons en draden zijn hier symbolisch gebruikt voor verwarring  en vergeetachtigheid. Aan het eind van de levensweg zie je een cirkel, de oneindige verbinding van geboorte, leven en dood.
  1. Terwijl voor de persoon in kwestie gaandeweg alles vervaagt, zijn dementerenden het middelpunt voor hun partner, kinderen en familieleden. Dementerenden zijn zich vaak niet bewust van gebeurtenissen die zich in hun gezin voordoen, zoals ziekte, geboorte of overlijden.
  1. Deze mensen worden gekoesterd en op handen gedragen, zowel door verzorgenden, als door dierbaren, die tevens langzaam afscheid nemen. De cirkel die hun verbondenheid weergeeft, blijft bestaan……

* * * * * *

Ode aan mijn ouders

 “Ouders gaan niet voorbij”

Het gebruikte gedicht verwoordt de gevoelens voor mijn ouders. Mede daardoor heeft het schilderij voor mij emotionele waarde gekregen.
Omdat mijn vader in Nederweert geboren is, koos ik voor het in het dialect geschreven gedicht ‘De Pieëlwerkers.’

 

Frank Vanhooren

Frank maakt antropomorfe sculpturen die slechts een drager zijn van een innerlijke wereld waar veel mensen aan voorbijgaan. Wat velen als figuren zien, gaat veel dieper. Franks werk kan beschouwd worden als een innerlijke reis vol onbekende gevoelens.

Het werk van Frank is te zien in nationale en internationale collecties. De uit Desselgem (België) afkomstige Frank Vanhooren heeft een achtergrond in de keramiek, monumentale kunst en beeldhouwkunst.

Het is zijn bedoeling om dat te brengen wat niet in woorden te vertalen is. Het is datgene waar velen onder ons dagelijks mee geconfronteerd worden. Zijn figuren zijn geen klassieke portretten, maar harde confrontatie met expressie en emotie in zuivere vorm. Ontdek een wereld die zelden aan bod komt.

www.frankvanhooren.be

Elleke Franken

‘Vervouwen tijd’

De laatste jaren van het leven van mijn moeder mocht ik haar onbewoonde huis als atelier gebruiken. Het bleek een kloosterplek waar ik regelmatig sliep en schilderde, naast de zorg voor mijn moeder. In die tijd vulde ik, zo gauw ik daar was, behangboeken met impressies van de dag. Het afgelopen jaar ben ik als een bezetene bezig geweest dit materiaal te vervouwen tot enveloppen. Ik kon er niet mee stoppen, maar wist in eerste instantie ook niet waarom ik dat zo nodig moest doen. Er was immers geen kunst aan… Blad voor blad vouwde ik tot envelop. En elke keer kwam er iets totaal nieuws te voorschijn. Gaandeweg werd langzaamaan duidelijk waar het om draaide. De enveloppen bevatten, gewoon in zichzelf, een boodschap.

Inmiddels ben ik al een paar jaar stamoudste. De hectische tijd is achter de rug. Met  verwondering werd duidelijk dat herinneren kan betekenen dat je dingen een heel andere plaats gaat toekennen dan je ooit had gedacht; alsof berichten uit een oude tijd een extra, nooit eerder opgemerkte boodschap meesturen. Dat het soms gebeurt dat iets wat heftig was, overgaat in sereniteit. Zoals mijn herinnering van vandaag maakt dat er nieuwe patronen zichtbaar worden, zo werden mijn dagelijkse werkjes op papier opeens anders, simpelweg door ze te vouwen. De tijd vervouwen tot iets nieuws.

Amara Valencia, een Chileense kunstenares, leerde me bezield werken. De essentie van het schildersvak leerde ik van Frank Premsela. Portret en modelschilderen leerde ik in Arendonk.

elleke.francken@gmail.com

Harrie Paquay

Harrie is 72 jaar en geboren in Weert. Hij schildert al zijn hele leven. He is een levenslange hobby. Hij nam les bij schilder Jan Tullemans en Wil Leenders (realist). Harrie schildert en tekent vooral portretten in olieverf of pastel; realistisch (portretten) en impressionistisch (landschappen).

hjmpaquay@hotmail.com

Mien Huijskens

Mien werkt al meer dan 30 jaar fulltime als kunstschilder en docent. Zij werkt vanuit het atelier in Horn. Daar geeft zij enkele malen per maand Open Atelier Sessies. Zowel beginners als gevorderden kunnen tijdens deze sessies schilderlessen volgen.
Het werk van Mien kenmerkt zich door gebruikmaking van gemengde technieken op basis van acrylverf en pigmenten. De gelaagdheid ontstaat door toepassing van onder andere zelfgeschept papier uit planten en overige natuurlijke materialen. Zij geeft er de voorkeur aan het gekozen thema te abstraheren. Haar schilderijen geven vaak vreemde of verdwenen culturen weer. Maar ook richt Mien zich op de weergave van mystieke en fascinerende vrouwen uit de geschiedenis.

Mien exposeert in binnen- en buitenland en werkt onder andere in opdracht voor bedrijven, instellingen en particulieren.
Het hier getoonde schilderij werd door Ingrid Schouten gekozen als cover voor haar boek ‘Dansen op de Stilte, verkrijgbaar in Pop Up Galerie Nederweert.
Een dochter (Ingrid-Schouten Minten!) beschrijft in haar boek hoe het voelt om haar moeder bij te staan en in alles te begeleiden, terwijl langzaam maar zeker het ragfijn gesponnen web van dementie zich om haar moeder sluit. In het boek wordt proza afgewisseld met poëzie, waardoor aan de gevoelens meer diepgang wordt gegeven. De onverbrekelijke liefdesband tussen moeder en dochter loopt als een rode draad door het verhaal. Een band die zelfs de zeer plotselinge dood van de moeder niet kan verbreken.

www.mienhuijskens.com

Bea Visser

Bea studeerde in 2019 af aan de Academie voor Beeldende Kunst in Noord-Limburg Neerpelt. De inspiratie voor haar werk haalt zij uit het dagelijks leven. Denk aan overgewicht, gelijkheid en ongelijkheid en dementie. Zij ziet in vele onderwerpen een artistieke uitdaging. “Wat doet het met me, wat zou ik er mee kunnen, wat wil ik laten zien?” Bea werkt graag met verschillende materialen en technieken en probeert er de (on)mogelijkheden van te ontdekken.

De voeten die Bea hier toont, zijn het resultaat van een overpeinzing over dementie. Bea maakte gipsen mallen van voeten van diverse dames en heren. Deze werden vervolgens in kunsthars afgegoten. De installatie verbeeldt het gegeven dat mensen met dementie ergens in het ziekteproces de weg kwijt raken, zoekende zijn…

bea.visser@gmail.com

Olga Salmans

De Weerter Olga studeerde af aan de Academie Beeldende Kunst in Noord-Limburg Neerpelt (B). Zij laat zich inspireren door de klassieken met een expressionistische invalshoek en hedendaagse toevoegingen.
Het werken naar model vindt zij boeiend. Belangrijk is emotie, expressie en uitstraling.
Haar beelden zijn afgeleid van een model in combinatie met eigen fantasieën. De beelden houdt zij graag zo divers mogelijk met verschillende technieken en materialen waardoor ze uitgroeien tot eigen individuen. Zij tracht iets van de persoon naar boven te halen en individuele karakteristieke lijnen vast te leggen. Haar motto: “Goed is pas goed als het beeld interessant is, emotie uitstraalt en raak getroffen is.”

www.kunstcentrum.nl/project/olga-salmans
facebook: Oja-art

Inez Davits

De portretten hebben de dekkende werking om verborgen geestelijke gebreken te tonen. Dat wat mensen met dementie ervaren wanneer ze de grip op het dagelijks leven verliezen.
Het zijn zelfportretten. Daarmee wil Inez laten zien dat leeftijd geen rol speelt en dat het iedereen kan overkomen.

Het is echter ook mogelijk om op een andere manier naar de portretten te kijken. Het kunnen namelijk ook innerlijke weergaves zijn van hoe mensen met dit ziektebeeld de wereld ervaren; de beelden geven niet de realiteit weer.

inezdavits@gmail.com

Fanny Willems

Interieurarchitect voor meer geluk & welzijn door een super fijn thuis voor bewoners van zorglocaties Fijn Interieurarchitectuur is volledig gespecialiseerd in projecten binnen de zorgsector. Met name ouderenzorg voor bewoners met dementie en gehandicaptenzorg.
Door de (belevings)wereld een stukje mooier te maken kan ik bijdragen aan het vergroten van de kwaliteit van leven. Ik vind het geweldig om dat te kunnen doen voor zoveel mogelijk mensen en juist voor de mensen die het meest kwetsbaar zijn en dat het meeste nodig hebben.
Mijn expertise heb ik opgebouwd door jarenlang binnen de zorgsector te werken bij en met verschillende bedrijven en organisaties. Vanuit deze projecten en de ervaringen in de praktijk, ontstaat steeds meer kennis, die ik vervolgens weer kan inzetten in nieuwe projecten.
Door mijn specialisme in dementie en gehandicaptenzorg kan ik mij ook specifiek blijven (laten) informeren door artikelen, beurzen, trainingen, bijeenkomsten en symposia. Zo blijf ik op de hoogte te van de laatste ontwikkelingen.
Ik ontwerp vanuit de behoefte van de mens, met een frisse blik en uitgaande van de mogelijkheden i.p.v. de beperkingen. Kleurrijke, persoonlijke woonruimten die aansluiten op de beleving van de bewoners. Door een nauwe samenwerking met mijn team, de mensen binnen de organisatie en indien mogelijk de bewoners, ontstaat uiteindelijk een belevingsgericht interieur, een ‘thuis’ met een ‘hart’.

VOORSTELLINGEN

Monoloog ‘Mijn demente moeder en ik’

Door Wilhelmien Knapen

Wanneer uw partner, vader, moeder, familielid of iemand uit uw vriendenkring lijdt aan dementie dan heeft dit grote impact op de levens van alle betrokkenen. De persoon die lijdt aan dementie verandert en verliest de grip op zijn/haar leven en op de omgeving.  Hij of zij wordt steeds meer afhankelijk van hulp, weet niet meer wat er een paar uur eerder gebeurd is, herkent vaak zijn eigen partner of kinderen niet meer en kan geen gesprekken meer voeren met zijn naaste.

Bij gelegenheid van de expositieopening ‘Deuren van Dementie’ verzorgt Wilhelmien Knapen (werkzaam als zorgcoördinator in Zorgcentrum St. Joseph) een korte monoloog met de titel ‘Mijn dementie moeder en ik.’ Een aangrijpende monoloog die je raakt in het hart.

Donderdag 19 september, aanvang 19.30 uur.

De expositieopening is voor iedereen toegankelijk.

Theatervoorstelling ‘Helderman’ 31 oktober 2019, aanvang 20.00 uur in Pop Up Galerie Nederweert. Entreekaarten à 5 euro p.p. verkrijgbaar bij de PUGN en bij Bloemstyling ’t Roosje. Ook te bestellen via app (06-54901355) onder vermelding van ‘Helderman’ en het aantal te reserveren entreekaarten.